او بغيرهما : ضمير در « بغيرهما » به ماضى و مستقبل برگشته و مقصود از « بغيرهما » جملهء اسميّه مىباشد . دلالة غيرهما : ضمير در « غيرهما » به امر و نهى برمىگردد . و الّا : يعنى « و ان دلّت الافعال على الزّمان من دون الاطلاق و الاسناد الى الزّمانيّات » الى الزّمانيّات : منظور از « زمانيّات » موجودات مادّى بوده كه وجودشان ملازم با زمان مىباشد مثل عمر و بكر و غيره . الى غيرها : ضمير در « غيرها » به زمانيّات برمىگردد . من نفس الزّمان و المجرّدات : كلمهء « من » بيانيه براى « غيرها » يعنى غير زمانيّات مىباشد . شرح ( پرسش و پاسخ ) 329 - مسأله‌اى را كه مصنّف از ايضاح به عنوان شاهد براى داخل بودن جوامدى همچون زوج ، زوجه ، رقّ و حرّ در محلّ نزاع در مشتقّ آورده چيست و چگونه شاهد بر مدّعايش مىباشد ؟ ( كما يشهد به . . . هكذا هاهنا ) ج : مىفرمايد : فخر المحقّقين در كتاب ايضاح « 1 » در باب رضاع ( شير دادن ) در مسئله مردى كه سه همسر دارد كه دوتاى آن كبيره و بالغه و يكى صغيره و غير بالغه بوده و دو زوجهء كبيره به ترتيب به زوجهء صغيره شير داده‌اند « 2 » مىفرمايد : اگر زوج با دو همسر كبيره‌اش هم‌بستر شده باشد « 3 » مرضعهء اوّلى يعنى زوجهء كبيره‌اى كه اوّل شير داده به زوجهء صغيره هر دوى آنان ( زوجهء كبيرهء اولى و صغيره ) بر همسرشان حرام مىشوند ولى

--> ( 1 ) - « ايضاح الفوائد 3 / 52 ، احكام الرّضاع » . ( 2 ) - البتّه با رعايت شرايط شير دادن كه يك شبانه‌روز و يا پانزده مرتبه و يا به مقدارى كه روئيدن گوشت و استخوان مستند به آن باشد و در بين دفعات و شير دادن ، تناول غذا فاصله نيندازد . ( 3 ) - البتّه هم‌بستر شدن با يكى از دو زوجهء كبيره كفايت مىكند در حرمت مرضعهء اوّلى و زوجهء صغيره و مرضعهء دوّمى بنا بر اختلافى كه در مشتقّ هست .